Mapy irydologiczne – strefy tęczówki

Mapy irydologiczne pokazują, jak dzielona jest tęczówka na sektory odpowiedzialne za różne obszary ciała. Ułatwiają irydologowi lokalizację tzw. znaków irydologicznych i ich powiązanie z określonymi narządami.

Mapa irydologiczna (przykładowa)

Tradycyjna mapa irydologiczna (dr Marka Bardadyna).

Analiza mapy

Interpretacja mapy polega na odszukaniu i opisaniu zmian (znaków irydologicznych) w sektorach odpowiadających danym narządom lub układom, co pozwala irydologowi na ocenę kondycji danego obszaru organizmu. Mapy dla prawego i lewego oka są różne.

Podstawowy układ stref

W wielu klasycznych mapach irydologicznych:

• górne sektory (około „12:00”) wiązane są z głową, mózgiem i narządami zmysłów,
• dolne – z narządami jamy brzusznej i miednicy,
• strefa przy samej źrenicy interpretowana jest jako obszar żołądka i jelit,
• bardziej zewnętrzne kręgi – z układem mięśniowo-szkieletowym, skórą i limfą.

Prawe i lewe oko

Prawe oko bywa łączone z prawą stroną ciała i narządami takimi jak wątroba, woreczek żółciowy, natomiast lewe oko – z lewą stroną ciała (np. śledziona). Szczegóły rozmieszczenia różnią się w zależności od szkoły irydologicznej.

Kręgi funkcjonalne

Część autorów wyróżnia także koncentryczne „kręgi funkcjonalne” tęczówki, np.:

• strefę żołądkowo-jelitową (najbliżej źrenicy),
• strefę krwi i limfy,
• strefę narządów miąższowych,
• strefę układu ruchu,
• strefę skóry.